Οι συµβάσεις της οπτικής αναπαράστασης  είναι διαφορετικές από εκείνες του γραπτού λόγου. Η Καρολίνα Κολιοπούλου δηµιουργεί εννοιολογικά ισχυρές παραστατικές εικόνες. Καταφέρνει επιδέξια να ισορροπεί ανάµεσα στις εγκιβωτισµένες ιστορίες  και στη δική της εικαστική µανιέρα  µε επιδίωξη τη συγκινησιακή αισθητική εµπλοκή του αναγνώστη. Είναι φανερό ότι δεν µένει σε µια απλή αυτοπαρουσίαση της γραφής µε την παρεµβολή του υποκειµενικού στοιχείου της σχέσης της µε τη συγγραφέα, αφού η αφήγηση της µητέρας της είναι πλούσια σε εικόνες και βαθιά προσανατολισµένη και συνδεδεµένη µε τον άνθρωπο.  Tον άνθρωπο που καθώς δρα και αποζητά ως κοινωνικό ον, την αίσθηση του ανήκειν, των δεσµών και της συναισθηµατικής πλήρωσης στη ζωή του, δηµιουργεί, εξελίσσεται συνδέεται , διαφυλάττει…

Το βιβλίο «Άρωμα Σταφίδας και άλλες νοσταλγικές ιστορίες» αποτυπώνει τις εικόνες του παρελθόντος με τη γεύση, τα αρώματα και τους ήχους μιας άλλης εποχής. Είναι μια γέφυρα, που ενώνει γενιές και κουλτούρες, κρατώντας ζωντανές τις παραδόσεις και τις καθημερινές συνήθειες της εποχής. Κάθε μικρή ιστορία αναδεικνύει τις αξίες της ελληνικής οικογένειας, της φιλοξενίας και της αλληλεγγύης, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι άνθρωποι του τόπου σας εκείνη την περίοδο. Μέσα από τις αφηγήσεις, αναδεικνύεται η αθωότητα και η σοφία της παιδικής ηλικίας, καθώς και η αβίαστη ικανότητα ενός παιδιού να κατανοεί τις αντιφάσεις και τις πολυπλοκότητες της ζωής. Η συγγραφέας Μαργαρίτα Κολιοπούλου μοιράζεται μαζί μας το άρωμα και της μνήμες μιας άλλης εποχής που μας γεμίζει νοσταλγία…

….Παρουσιάζω 24 έργα ζωγραφικής, που έχουν γίνει με ακρυλικά σε καμβά, στα οποία απεικονίζεται η αλληλεπίδραση του ανθρώπινου σώματος, αλλά και η ψυχή, με το νερό της θάλασσας. Οι πρωταγωνιστές μου, με ολόκληρο ή μέρος του σώματος κάτω από το νερό, γνωρίζουν πως είναι να είσαι ζωντανός. Βρίσκουν το θάρρος για τολμηρές βουτιές, χαίρονται το παιχνίδι με τη θάλασσα, επιπλέουν παρόλα τα βάρη που μπορεί να σηκώνουν και αναδύονται στην επιφάνεια αναγεννημένοι.

… Σας προσκαλώ λοιπόν να βυθιστούμε όλοι μαζί στα πρασινομπλέ νερά, να γίνουμε μέρος της θάλασσας, να στολιστούμε με τους διάφανους ιριδισμούς της. Το σώμα να γεμίσει με μπλε σιωπή και αβαρείς να επιπλέουμε στην επιφάνεια ή να περιπλανιόμαστε στα βάθη. Να παίξουμε και να αναδυθούμε ακολουθώντας το φως και να δούμε τον κόσμο μας με άλλα μάτια. Να αφήσουμε τις έγνοιες μας στην ξηρά και να εκτιμήσουμε αυτό που ζούμε, αυτήν εδώ την στιγμή, ώστε να σβήσει μέσα μας η έννοια του χρόνου. Να νιώσουμε ευγνωμοσύνη για τη θάλασσα, τη Μητέρα όλων μας, να τη σεβαστούμε, να την αγαπήσουμε και να την προστατεύσουμε.

… Επέλεξα τη θάλασσα σαν το περιβάλλον όπου εκτυλίσσονται οι ιστορίες των 24 πρωταγωνιστών μου για λόγους τεχνικούς και συναισθηματικούς. Το χρώμα αποτελεί το βασικό εκφραστικό μέσο στη ζωγραφική μου κι η θάλασσα με τον βυθό της, τις αντανακλάσεις, τους ιριδισμούς και τις διαθλάσεις του φωτός μου προσφέρει μια μεγάλη χρωματική ποικιλία κι ένα πεδίο για πειραματισμό στο χρώμα, στο φως και στην αλληλεπίδραση της ανθρώπινης φιγούρας με το νερό.

Επιπλέον ήθελα να τιμήσω τη θάλασσα για αυτά που μου προσφέρει, καθώς η επαφή μαζί της, με την απεραντοσύνη της και την ηλικία της, κάθε φορά μου δίνει δύναμη, υπενθυμίζοντας μου, ότι ανήκω κι εγώ σε κάτι μεγαλειώδες που υπήρχε και θα υπάρχει.